Duygularımızla varız, duygularımızla yaşıyoruz. Ekonomi bilimi bile artık insanın rasyonel olmadığını ve duygularıyla karar verdiğini kabul ediyor. Öyleyse duygularımızdan öğrensek nasıl olur?
Şu taktiklere ne dersiniz?
– Duygunu fark et: Belki bazı duyguları olumsuz gördüğün için, belki bazılarıyla o an başa çıkamayacağın için, belki sadece fark etmediğinden duygularını göz ardı ediyorsun; oysa her duygu gereklidir, her duygunun mesajı vardır, olumlu ya da olumsuz duygu yoktur. Duygunu yok sayman marifet değildir, duygular yok saymakla ortadan kalkmaz.
– Duygunu yargılama: Her duygu gerekli olduğu için var. Duygunun mesajını alıp gereğini yaparsan yararlı olur. Olumlu denilen duygular insanı mahvedebilir ya da tam tersi olumsuz denilen duygular insanı abat edebilir. Olumlu ya da olumsuz olan duygunun kendisi değil, onu nasıl yaşadığındır.
– Duygunu dengele: Belirli bir duygu seni alıp götürebilir, bir girdaba sürükleyebilir. Oysa her duygu değerli ve onlar bir bütün olarak seni belirler. Tekil bir duyguya kendini kaptırıp gitmemek ve duygunun gereğini sağlıklı bir şekilde yerine getirebilmek için duygularını karşı duygularla dengeleyebilirsin.
– Duygunu bastırma: Duygunu gördün, kabul ettin; bastırma yoluna gitme, o duyguyu karşı duygularla dengeleyerek ve mesajını iyi alarak gereğince yaşa.
– Duygunu biriktirme: Duygunun hakkını ver; baskı altına alarak, içine atarak duyguya direnmeyi, onu güya kontrol etmeyi marifet sayma.
– Duygunu kanserleştirme: Aynı duyguyu her hissettiğinde gereğince yaşamaz içine atarsan birikimli etkiyle daha sık tetiklenir; ne zaman patlayacağı belirsiz bir hâle getirmek pek de iyi bir fikir olmaz.
– Duygunu yaşa: Dengelenmiş hâliyle ve duygu bütünlüğün içinde o duygunun mesajını al, gerektirdiğini yaşa.
– Duygundan öğren: Duygunu biriktirme ama ona ilişkin deneyimini biriktir. Her seferinde o duyguyu daha iyi, hakkıyla yaşa. Sana verdiği mesajı almayı öğren. Her duygu, yaşamını kolaylaştıran ve güzelleştiren kılavuz takımının değerli bir üyesi olsun.
– Duyguna güvenmeyi öğren: Duygularını anladıkça, onların mesajlarını daha iyi çözdükçe, onların yönlendirmesini sağlıklı şekilde çözümledikçe duygularına güvenebileceğini gör ve yaşa.
Örnek olarak öfkeyi düşünün. Kendinize şunları söylemek iyi gelmez miydi?
“Öfkeni yok sayma. Öfkeni olumsuz bir duygu olarak görme. Öfkeni sakinlikle dengele, gereğini öyle belirle. Öfkeni bastırma. Öfkeni biriktirme. Öfkelendiğine öfkelenip sonra öfkelendiğine öfkelendiğine öfkelenip öfkeni kanserleştirme. Öfkeni gereğince, mesajını doğru anlamış olarak yaşa. Öfkenden öğren, her seferinde onu daha hakkıyla ve gereğince yaşa. Öfkene güvenebilir hâle gel.”
Duygularınla yaşıyorsun; duygularından öğren, daha iyi yaşa!
Eğer bu yazı ilginizi çektiyse sıradaki yazımız sizin için geliyor: Öğretmek Ve Öğrenmek Arasındaki Derin Fark