Deprem ve Travma gibi insanları derinden etkileyen olayları konuşurken edinilmesi gerekilen belirli bir üslup ve yaklaşım şekli vardır. Bizde, bu büyük gerçeği tekrar hatırlatırken bu gibi travmalara yaklaşım biçimini ele alacağız.
“Dışardan konuşmanın beyhude olduğu zamanlar vardır, bunlardan bir tanesi de acının ve şokun taze olduğu anlardır.”
–Sinan Canan
Depremle sık fakat düzensiz karşılaştığımız için halk olarak hem hazırlıklıyız hem de hazırlıksız, buda bizi rahatsızlık veren bir muammanın içine sokabiliyor.
“Biz depreme niye hep hazırlıksız yakalanıp bu kadar korkuyoruz? Çünkü depremden hem uzağız, hem de deprem bize tanıdık.”
–Sinan Canan
Tabiatın bizi aşan güçleri korkutucudur, bu korku ise emin olamadığımız mütahit, altyapı ve şehirleşme ile büyüyebilir.
“Güvensizliğimiz var! Yaşadığımız ülkede böyle bir doğal afette korunabileceğimize olan inancımız çok az.”
–Sinan Canan
Böyle durumlarda ilk yapılması gereken şey bir sakinleşme yolunun bulunmasıdır. Yakın çevre ile iletişim halinde olma ve böyle durumların karşısında hissedilen -ve gayet normal olan- kaygının diğerleri ile paylaşılması en iyi yollardan biridir.
“Travmaya dönüşmemesi için bu halin, sosyal desteğe ihtiyacımız var.”
-Ayşe Naz Hazal Sezen
Bu panik halini depremden depreme yaşamak yerine kendimize, “Bu olaydan ne çıkarmalıyım?”, “Bir dahaki sefere nasıl daha hazırlıklı olabiliriz?” Gibi sorularla yaklaşmamızın faydası dokunabilir.
“Bu korkutucu deneyimlerin bir yaraya ya da tramvaya dönüşmemesi için yakın geçmişte yaşanmış o şeyin bizim için ne anlama geliyor olabileceğini oturup değerlendirmek, bundan sonrası için bu hadiseyi bir referans noktası olarak kabul edecek soğukkanlı bir bakış geliştirmemizi sağlar.”
-Sinan Canan
İzmir depreminden etkilenen herkese geçmiş olsunlarımızı iletiyoruz ve bu süreci hafifletmek için çalışan, yardım kuruluşlarından gönüllülere, herkese teşekkür ediyoruz.
“Bizim toplumumuz, kültürümüz bu konuda hayranlık uyandıracak kadar dayanışan, birbirine destek olan, kötü koşullarda tanıdığı-tanımadığı herkese kalbini açabilen, elinde ne var ne yoksa açabilen bir kültür.”
–Ayşe Naz Hazal Sezen